[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 17، شماره 1 - ( زمستان 1397 ) ::
جلد 17 شماره 1 صفحات 1-5 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی نتایج بالینی ادکتورتناتومی و جااندازی بسته در درمان دیسپلازی تکامل مفصل هیپ کودکان
دکتر حنون سعدونی، دکتر سید سعید طباطبائی، دکتر حمیدرضا آرتی، دکتر محمدعلی قاسمی، دکتر شهاب یوسفی فر*
دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران ، Sh.yusefifar@gmail.com
چکیده:   (762 مشاهده)
خلاصه
پیش‎زمینه: دیسپلازی تکاملی مفصـل هیـپ  (Developmental dysplasia of thehip) (DDH)طیف گستردهای از اختلالات ناشی از تکامل غیرطبیعی هیپ را شامل می‌شود که می‌تواند در هر زمان از جمله دوره جنینی، شیرخوارگی و یا کودکی آشکار شود. هدف از این مطالعه بررسی نتایج بالینی و رادیوگرافی بیماران مبتلا به دیسـپلازی تکاملی هیـپ است که تحت درمان با ادکتورتناتومی و جااندازی بسته قرار گرفته بودند
مواد و روش‎ها: مطالعه به ‌صورت گذشته‌نگر روی 30 کودک (33 مفصل) مبتلا به دیسپلازی تکاملی هیپ، در بیمارستان رازی اهواز، بین سالهای 94 تا 96 انجام شد. معیارهای ورود ابتلا به DDH در محدوده سنی زیر 2 سال بوده است. معیارهای خروج بیماری‌های بافت هم بند، دررفتگی ثانویه ناشی از عفونـت پیشـین و دیسپلازی استابولوم در زمینه سندرم خاص بودند. بیماران پس از عمـل بـه لحـاظ بالینی، میزان دررفتگی کامل یا نیمه دررفتگی مفصل هیپ، همواری مفصل هیپ و یافته‌های رادیـوگرافی، بـه‌ ترتیب بـراساس معیارهای Severin،Tonnis grading ،McKay و شاخص استابولار مورد ارزیابی قرار گرفتند.
یافته‎ها: میانگین ایندکس استابولار پس از جراحی (15/2 ± 06/27 درجه) در مقایسه با میزان آن قبل از جراحی (27/3 ± 54/36 درجه) به‌طور قابل توجهی کاهش یافت. براساس معیار McKay پس از جراحی در 9/90% بیماران نتایج درمانی عالی و خوب گزارش شد. بر اساس معیار Tonnis، پس از جراحی 9/93% از بیماران در طبقهبندی I & II قرار داشتند. در ارزیابی‌های رادیوگرافیکی پس از جراحی، براساس معیار Severin ، 9/96% از بیماران در Class Ia & Ib قرار گرفتند. در یک بیمار (03/3 %) نکروز استخوانی(استئونکروزیس) در سر، در دو بیمار(06/6 %) لنگش و نقص در راه رفتن، و در سه بیمار (09/9 %) نقص در نشستن مشاهده شد. همه بیماران بررسی شده در این مطالعه زن بودند.
نتیجه‌گیری: براساس نتایج درمانی و ارزیابی‌های بالینی انجام شده در این مطالعه، روش جااندازی بسته به همراه ادکتورتناتومی می‌تواند در اولین اقدام درمانی به عنوان یک تکنیک مناسب جهت درمان بیماران مبتلا به دیسپلازی تکاملی هیپ در سنین پایین استفاده شود.

 
واژه‌های کلیدی: کلمات کلیدی: دیسپلازی تکاملی هیپ، ادکتورتناتومی، جاندازی بسته
متن کامل [PDF 436 kb]   (163 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
* نشانی نویسنده مسئول: دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Sadoni H, Tabatabaei S, Arti H, Ghasemi M, Yousefifar S. Closed Reduction with Adductor Tenotomy for Developmental Dysplasia of the hip in children below 2 years. IJOS. 2019; 17 (1) :1-5
URL: http://ijos.ir/article-1-516-fa.html

سعدونی حنون، طباطبائی سید سعید، آرتی حمیدرضا، قاسمی محمدعلی، یوسفی فر شهاب. بررسی نتایج بالینی ادکتورتناتومی و جااندازی بسته در درمان دیسپلازی تکامل مفصل هیپ کودکان. مجله جراحي استخوان و مفاصل ايران. 1397; 17 (1) :1-5

URL: http://ijos.ir/article-1-516-fa.html



دوره 17، شماره 1 - ( زمستان 1397 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله جراحی استخوان و مفاصل ایران Iranian Journal of Orthopaedic Surgery
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 4072